Soms hoor ik mensen zeggen ‘het kan nu eenmaal niet anders’. Vooral in mijn branche hoor ik wel eens ‘ondanks dat we er zo aan toe zijn, kunnen wij dit jaar niet op vakantie’. Het huis moet worden verbouwd of we sparen voor een nieuwe auto. Dit roept bij mij de vraag op, waarom wij ‘dode dingen’ belangrijker vinden dan ons eigen welzijn en welbevinden? Wij ontzeggen onszelf fijne, leuke en plezierige dingen omdat wij liever onze tijd en energie investeren op ‘dode dingen’.

Ik was ooit ook zo geconditioneerd; van huis uit meegekregen. Denk eraan dat je altijd ‘een appeltje hebt voor de dorst’, dat je je rekeningen kunt betalen en dat je geld genoeg spaart om straks een ‘eigen huis’ te kunnen kopen. Het is mij met de paplepel ingegoten dat dát de belangrijke dingen waren in het leven.

Een uitspraak van de Dalai Lama doet me afvragen waarom we doen wat we doen: “we offeren onze gezondheid om geld te verdienen, daarna spenderen wij het geld om weer gezond te worden. Dan zijn we zo druk bezig met onze toekomst dat we vergeten om van ‘het nu’ te genieten. We leven alsof we nooit dood zullen gaan; om dood te gaan, zonder ooit geleefd te hebben”.
 
dalai lama Custom

‘Trouw zijn en blijven aan jezelf’ is in onze maatschappij, iedere dag weer een uitdaging. Onze manier van leven in onze samenleving, nodigt uit om vooral concessies aan onszelf te doen. Al die ‘dingen’ zijn zo belangrijk voor ons dat wij vergeten te genieten van het leven, van iedere dag, van het nu, de kleine dingen, van alles.

Inmiddels weet ik, na een burn-out 13 jaar geleden, dat de belangrijke dingen in het leven, geen dingen zijn. Weet ik hoe heerlijk is het om ’s ochtends, blij met mijn nieuwe dag, op te staan. Te bedenken hoe verrassend en leuk mijn dag weer gaat worden. Blij te worden van het vooruitzicht om lekker naar de sportschool te gaan of met een vriendin naar de sauna. Mijn werk en bedrijf zo leuk te vinden dat ik dit niet ervaar als een verplichting. En vooral mijn dromen die ik heb, waar te maken. De landen te zien die ik altijd al wilde ontdekken.

Ik realiseerde mij een tijdje geleden dat ook ik, ‘mijn kindje’, Tibet Travel in de wacht had gezet. Zoals voor alles excuses te bedenken zijn, waren mijn excuses dat ik het te druk had met de reizen naar Cuba, de grens met Nepal gesloten was en de dure inkoop van de Tibet reizen.
Die tijd ligt nu achter me: Tibet en de groepsreis van 22 april: China, Tibet, Nepal, is een feit. Heb jij ook een excuus waarom je deze mooie reis niet doet, uitstelt of heb je een andere belangrijke ‘reden’?

Ik nodig je uit om mee te gaan op deze reis en jezelf in deze setting eens af te vragen waarom je doet wat je –niet- doet.
 
Dalai Lama quote 
 
 
 
 
 
 
 
Ik wil graag Tibet nieuws ontvangen